|
|
 |
 |
 |
|
Okręty Podwodne Świata razem z Wydawnictwem Rebis zapraszają do udziału w konkursie, w którym do wygrania są książki Władysława Cehaka: "Bez retuszu".
Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przygotowanie grafiki, która nawiązywać będzie do terroru sowieckiego.
Praca powinna mieć charakter exlibrisu. |
|
|
Po II Wojnie Światowej zwycięzcy stanęli naprzeciw siebie mając do zaoferowania światu dwie odmienne ideologie. Rywalizacja wschodu z zachodem przekształciła się z biegiem czasu w konflikt nie tylko ideologiczny ale również ekonomiczny, gospodarczy i przede wszystkim militarny. |
|
|
 |
 |
 |
|
W 1924 roku opracowany został program rozbudowy francuskiej floty podwodnej, który przewidywał budowę dużych oceanicznych okrętów podwodnych z przeznaczeniem do działań na Atlantyku oraz z portów w Indochinach, gdzie Francja posiadała swoje kolonie. W ramach tego programu powstał projekt nowego typu okrętu Redoutable. |
|
|
Linia 70 stopnia długości geograficznej wschodniej tworzyła od 18 stycznia 1942 roku oficjalną linię rozdziału między niemiecko-włoską a japońską strefą operacyjną. Z powodu różnic w planach i celach wojennych, do których dążyły państwa "Osi", nie było żadnej ustalonej strategii co do strefy operacyjnej. I tak niemieckie okręty podwodne mogły swobodnie operować w Oceanie Indyjskim. |
|
|
Okręty typu 209 powstały na bazie konieczności zapewnienia ciągłości mocy przerobowej stoczniom niemieckim. Pod koniec lat sześćdziesiątych stocznie niemieckie zbudowały dla Marynarki Wojennej Niemiec okręty podwodne typu 201/205 oraz piętnaście jednostek typu 207 (późniejszy typ Kobben), dla Norwegii. |
|
|
Urojenia Hitlera zawładnięcia światem zostały zamienione w konkretne plany, do których należał też tzw. Plan "Z"1, w którym OKM2 przewidywało dla marynarki wojennej budowę, między innymi także dużej liczby okrętów podwodnych różnych typów. Planowanych było w sumie 249 okrętów podwodnych o wyporności około 200.000 ton, w tym 72 duże okręty typu IX. Było to przyczynkiem dla powstania projektów serii IX z ich dalszym rozwojem do typu IXD2 |
|
|
 |
 |
 |
|
W roku 1957 postanowiono rozszerzyć instalację SOSUS o rejon Wschodniego Pacyfiku. Rozmieszczono stacje NAVFAC od południa na północ. Instalacje znalazły się na wyspach San Nicholas Island, Point Sur, na plażach Centerville i Kalifornia, w Zatoce Coos. Następnie w Oregonie, na plażach Pacyfiku, Waszyngtonu, na wyspach Guam, Midway, Adak i Barber w pobliżu Honolulu. |
|
|
| Gwałtowny charakter miała zima 1942-43 roku. Sztormy szalejące na Atlantyku Północnym paraliżowały działalność U-bootów, dzięki czemu straty sprzymierzonych w tym rejonie wyraźnie spadły. Luty 1943 roku był dla żeglugi alianckiej znów bardzo... |
|
|
Tytułowa „bitwa koło wyspy May” miała miejsce 31 stycznia 1918 r., a uczestnicząca w niej Royal Navy nie miała żadnego przeciwnika, oprócz niekompetencji swoich oficerów oraz ciągu niesprzyjających okoliczności. Głównymi aktorami tego zdarzenia były niezwykłe jednostki - okręty podwodne typu K. Ich niezwykłą cechą był główny napęd składający się ze zwykłych maszyn parowych - co wydawałoby się nie do pogodzenia z podwodną naturą okrętów... |
|
|
|
|