Dno oceanów i mórz jest różnie ukształtowane. Może to wpływać w różny sposób na działanie ZOP. Gdy topografia dna morskiego jest nieregóralna i skalista, zakłócenia w wykrywaniu okrętu podwodnego mogą być tak wielkie iż okręt podwodny może nie zostać w ogóle wykryty. Takie zakłócenia echa zwane są rewerberacją (pogłosem).

Jeżeli nierówności dna są dobrze znane, a mapy skrupulatnie opracowane, okręt podwodny może schować się w cieniu podwodnego wzniesienia i być niewidocznym dla sił ZOP.

Ważniejsze prądy morskie

Okręty podwodne nosiciele rakiet balistycznych, działając na pełnym oceanie lub pod pokrywą lodową bieguna północnego nie muszą znać dokładnie charakterystyki dna morskiego. Ta znajomość jest przydatna dla myśliwskich okrętów podwodnych, które patrolując wyznaczone akweny mogą wykorzystywać do swych skrytych działań topografię oceanu.

Dla działań sił ZOP bardzo ważne są zjawiska powierzchniowe. Powierzchniowe prądy morskie mogą spowodować rozproszenie się pław radiohydroakustycznych a tym samym zniekształcenie danych o pozycji okrętu podwodnego.

Gdy zajdą pewne okoliczności zrzucona pława może informować że cel przesuwa się w kierunku przeciwnym prądowi, w rzeczywistości stojąc nieruchomo.

Dużym utrudnieniem dla sił ZOP przy stosowaniu pław radiohydroakustycznych, czy hydrolokatorów holowanych są sztormy. Przy falach o wysokości 3 metrów urządzenia te mogą tracić nawet 75% transmisji i całkowicie utracić przy falach o wysokości 4,6 m.

Sztormy mogą spowodować wymieszanie się wody po obu stronach termokliny, dając w efekcie grubą warstwę o stałej temperaturze, która w znacznym stopniu komplikuje działania systemów hydrolokacyjnych.

Warunki atmosferyczne mają znaczący wpływ na pracę urządzeń sił ZOP. Zjawisko falowania, szum fal, burza, deszcz wszystko to wpływa na zmniejszenie wartości sygnału a tym samym na możliwość wykrycia lub rozpoznania celu.