Okręt podwodny o napędzie atomowym - nosiciel rakietowych pocisków balistycznych.
DANE TECHNICZNE:
Wyporność nawodna: 16.764 ton
Wyporność podwodna 18.750 ton
Wymiary okrętu: długość 170,7 m, szerokość 12,8 m, zanurzenie 11,1 m
Napęd: jeden reaktor atomowy typu S8G, z naturalną cyrkulacją wodną pracującą na dwie turbiny parowe; jedna śruba. Moc 60.000 KM.
Prędkość 20 w
Załoga 160 osób
KONSTRUKCJA:
Nowe okręty podwodne posiadały cylindryczny kształt kadłuba dla ułatwienia budowy. Napęd w okrętach podwodnych typu OHIO jest wyjątkowo cichy podczas pracy. Okręty te należą do najcichszych okrętów podwodnych na świecie. Okręty typu OHIO mogą przenosić do 24 rakiet, wyrzutnie rakiet są większe niż na okrętach LAFAYETTE i pozwalają na odpalanie rakiet Trident D-5.
Wszystkie urządzenia mechaniczne wytwarzające hałas są odizolowane od kadłuba. Najwyższy priorytet postawiono na wyposażenie w hydrolokatory. Okręty typu OHIO posiadają podobne wyposażenie hydrolokacyjne jak okręty myśliwskie z dużym sferycznym układem na dziobie.
Takie usytuowanie hydrolokacyjne spowodowało przeniesienie wyrzutni torpedowych na śródokręcie.
Duży rozmiar kadłuba pozwolił na zastosowanie układu czteropokładowego, na najniższym pokładzie wygospodarowano przestrzeń na baterię akumulatorów.
UZBROJENIE:
Okręty podwodne typu OHIO zostały wyposażone w rakiety Trident I C-4 o długości 10,4 m i średnicy 1,9 m. Rakieta Trident (C-4) jest trzystopniową rakietą napędzaną paliwem stałym i przenosi osiem oddzielnych głowic atomowych o mocy 100 kt każda. Od roku 1980 rakiety te mogą przenosić odmienny układ ładunków, zawierający osiem głowic manewrujących Mk 500, skonstruowanych przez firmę Lockheed.
Pod koniec lat 80 rakiety Trident I C-4 miały zostać wymienione na nowsze rakiety Trident II D-5, jednak wciąż pozostaje to w sferze projektów, rakieta ta jest większa ma 13,9 m długości i średnicę 2,1 m. Jej zasięg zwiększono do 11.000 km a celność trafienia została zmniejszona do 120 m. Nowa rakieta może przenosić aż 14 głowic atomowych o mocy 150 kt każda, lub osiem ładunków manewrujących o mocy 300 kt każdy.
Okręt posiada cztery wyrzutnie torpedowe Mk 68, 533 mm, z wyrzutni tych można również strzelać torpedami Mk 48 o podwyższonych parametrach. Tak jak na okrętach podwodnych typu LOS ANGELES ładowanie wyrzutni jest wpełni zautomatyzowane.
HISTORIA OKRĘTU:
Idea powstania okrętów podwodnych typu OHIO pojawiła się w chwili, kiedy okazało się, że okręty typu GEORGE WASHINGTON i ETHAN ALLEN nie nadają się do odpalania rakiet typu Posejdon lub opracowanych wówczas rakiet typu Trident. Oba typu były również już przestarzałe a ich modernizacja zbyt kosztowna i nie opłacalna. Postanowiono wówczas opracować nowy typ okrętów podwodnych. W dodatku na początku lat 70. wzrósł nuklearny potencjał rosyjskich sił ZOP zagrażających amerykańskim okrętom podwodnym nosicielom rakiet balistycznych.
Nowe okręty zostały wyposażone w rakiety Trident C-4, które wprowadzono na miejsce rakiet typu Posejdon. Rakiety Trident dysponowały większym zasięgiem wynoszącym 7.400 km. Dzięki nowemu uzbrojeniu powierzchnia oceanów pokryta przez patrole amerykańskich okrętów podwodnych wzrosła z trzch milionów do czternastu milionów mil kwadratowych. Dzięki temu okręty podwodne typu OHIO nie musiały już działać z wysuniętych baz, by stanowić zagrożenie dla głównych miast Związku Radzieckiego.
Początkowo nowe okręty miały być ulepszoną wersją okrętów podwodnych typu LAFAYETTE, jednak Marynarka Wojenna USA chciała posiadać okręty podwodne z naturalnym obiegiem chłodzenia opartym na sprawdzonym modelu na USS Narvhal (SSN-671). Przede wszystkim nowe okręty miały być bardzo ciche (wiązało się to ze znacznymi kosztami). Dowództwo MW USA postanowiło również by nowy typ okrętów była przystosowana do przenoszenia 24 rakiet balistycznych. Nowe okręty podwodne były dwa razy większe niż np. typ LAFAYETTE.
Wszystkie okręty budowane są przez firmę General Dynamics w Groton.
